Լինում է, չի լիլինում, մի աղջիկ, անունը Ալիսա։ Նա իր մայրիկի հետ կռվել էր և տնից փախել։ Նա փախել էր իր սիրած գետը, գետը կոչվում էր խճճամոլոր։ Նա ժամերով նայում էր և հանկարծ նկատեց Կետ։ Ալիսան այնքան վախեցավ, որ անտառով վազում էր գիշերով։ Նա այնքան վազեց, որ հասավ մի սար ու այդ ժամանակ արդեն առավոտ էր, Ալիսան բարձրանում էր և միայն նրա ոտքի հետքերն էին երևում։ Հետո նա հանդիպեց մի տանը, որտեղ շատ սարսափելի էր։ Այնտեղ կար, ջարդված ապակիներ, աստիճաններ որը բարձրանում էր մի ճոճանակի և այնտեղ մարդ կար սպանված, այնտեղ կան տուփեր, որը չի կարելի բացել, բայց կա մի տուփ, որի ներսում կան կախարդի թույներ, բոմբեր։ Իսկ կախարդը տան դիմացի հատվածում էր։ Ալիսան գնաց և թաքնվեց փոքր թփի հետևը և հետևեց կախարդին։ Նա տեսավ, որ կախարդը օգտագործում էր կանաչ զզվելի թույներ և սնկեր ժամկետնանց։ Նա միամիտ կանգնեց փոքր փայտի վրա, և կախարդը աղջկան նկատեց, բայց բան չարեց։ Կախարդը վերջացրեց նրա գործը և թույնը լցրեց իր կախարդական փայտի մեջ։ Լցնելուց հետո նա չցանկացավ թողնել աղջկան որովհետև Ալիսան կասեր բոլորին և բոլորը կգան կախարդի մոտ և կսկսեն տարածել լուրը։ Կախարդը ձև թափեց, որ ինքը այդ աղջկան չի տեսել, նա քայլեց այդ մասով այնքան մինջև աղջիկը վեր թռավ։ Եվ վերջնական իր թույնը օգտագործեց առաջին մարդու վրա, դա Ալիսան էր ով այդ թույնի մեջ գտնվեց։ Եվ Ալիսան ընկավ խորը ջրի տակ, նա զարթնեց տեսնելով, որ նա դառել էր ջրահարս և ավելի սիրուն էր քան միշտ, պարզվում է, որ նրա տունը օվկիանոսն էր։ Դրա պատճառով մարդիկ և ջրահարսները կռիվ են ունեցել։ Եվ մարդիկ հաղթել են ջրահարսներին, նրա մայրիկը և հայրիկը ջրահարսների թագուհին և թագավորն էին։ Եվ հիմա Ալիսան նոր թագուհին է և նա կյանքում չի թողնի մարդիկ հաղթեն ջրահարսների դեմ։
Դերերը
Աստղակախարդ – Միլա Գրիգորյան
Ալիսա – Եվա Ավետիսյան